شیوع اختلالات صوتی

تعیین شیوع اختلالات صوتی به دلیل فاکتورهایی مثل سن، جنس و شغل بیماران دشوار است. اما تخمین ها از 3 تا 10 درصد در جمعیت عمومی متغیر است. یعنی از هر 100 نفر در جامعه، 3 الی 10 نفر دارای اختلال صوتی هستند. در مطالعه ای که بر روی 428 بیمار 18 تا 82 ساله دارای اختلالات گوش، حلق و بینی انجام شد، مشخص گردید که 7.2 درصد از مردان و 5 درصد از زنان به نوعی اختلال حنجره مبتلا هستند.

شایع‌ترین آسیب‌های صوتی بیماران این مطالعه شامل ضایعات خوش‌خیم تارهای صوتی (مانند ندول‌، گرانولوما و تورم)، اختلالات عملکردی صدا (شامل علائم خستگی و گرفتگی صدا) و لارنژیت ریفلاکس (ریفلاکس حلقی-حنجره ای) می شد. فلجی تارهای صوتی، سرطان و خم شدگی (Bowing) تارهای صوتی بیشتر در افراد مسن دیده می شد. بیشتر بیماران دارای اختلال صدا در محدوده سنی 45 تا 64 سال قرار داشتند. زنان بیشتر از مردان به دنبال درمان اختلالات صدا بودند. و شایع ترین اختلال صوتی در آنها ندول و در مردان شامل پاپیلوما، گرانولوما و سرطان بود.

شیوع اختلالات خاص حنجره با سن و جنس گوینده متفاوت است. همچنین دیسفونی (اختلال صدا) سایکوژنیک در زنان بیشتر از مردان بود.

تجربه اختلال صدا در طول زندگی

در مطالعه ای دیگر که در ایالت های یوتا و آیووا آمریکا روی 1326 فرد بزرگسال انجام شد، مشخص گردید که تقریبا 30 درصد از آنها در طول زندگی خود حداقل یک بار اختلال صوتی را تجربه کرده اند. همچنین 7 درصد از این افراد گزارش کردند که در حین انجام مطالعه دارای اختلال صدا می باشند. مشکلات صوتی مزمن (طولانی مدت) در این افراد بیشتر گزارش شد: زن ها، افراد 40 تا 59 ساله، افرادی که زیاد از صدای خود استفاده میکنند، دارای علائم ریفلاکس هستند. و در معرض مواد شیمیایی و عفونتهای مکرر دستگاه تنفس فوقانی قرار دارند.