طراحی سایت توسط رمووب
کلیه حقوق این سایت محفوظ و متعلق به «دکتر وُیس» است.
بهداشت صوتی به روشها و رفتارهایی اطلاق میشود که به سلامت و عملکرد بهینه صدا کمک میکنند. این موضوع برای استفادهکنندگان حرفهای صدا مانند خوانندگان، بازیگران، معلمان که شغلشان به صدایشان بستگی دارد، بسیار مهم است. مشکلات صوتی میتواند بهطور قابلتوجهی بر کار و کیفیت زندگی آنها تأثیر بگذارد. این مقاله شواهد مربوط به راهبردهای این تکنیک برای پیشگیری و درمان اختلالات صدا در استفادهکنندگان حرفهای صدا را بررسی میکند.
یک برنامه بهداشت صوتی معمولاً شامل آموزش آناتومی صوت، کاهش رفتارهای آسیبرسان به صدا مانند جیغ زدن، سرفه کردن و داد زدن، هیدراته کردن (آبرسانی)، رژیم غذایی و مدیریت ریفلاکس، و کاهش عوامل مضر صوتی (مثل سیگار) است. با این حال، آموزش به تنهایی لزوماً عادات صوتی را تغییر نمیدهد. پایبندی به آموزشهای این تکنیک بسیار مهم میباشد. نتایج سایر مطالعات نشان داده اند که معلم ها به استفاده از یک دستگاه amplifier کوچک برای تقویت صدا در کلاس پایبند تر از بهداشت صوتی هستند.
به نظر میرسد آبرسانی تارهای صوتی، هم سیستمیک و هم سطحی (مثل استفاده از دستگاه ووکال میست مش نبولایزر)، مفید است. برخی پیشنهاد میکنند روزانه 8-10 لیوان آب را باید مصرف کرد. رطوبت محیطی نیز به برخی استفادهکنندگان حرفهای صدا مانند افرادی که در شغل خود زیاد صحبت میکنند توصیه میشود. استراحت صوتی کامل بیشتر برای لارنژیت حاد توصیه می شود، در حالی که حفظ صدا از طریق کاهش استفاده از صدا و نه قطع کامل آن برای مشکلات مزمن بهتر است. تمرینهای گرم کردن قبل از اجرا ممکن است صدا را بهینه کند، اما مکانیسم آن هنوز مشخص نیست. تمرینات سرد کردن حتی کمتر برای صدا مورد مطالعه قرار گرفتهاند.
بیشترین تحقیقات در مورد بهداشت صوتی بر روی معلمان انجام شده است. یک مطالعه نشان داد که دانش معلمانی که دچار اختلال صدا هستند از معلمانی که صدای سالمی دارند کمتر می باشد. هر چند عوامل روانشناختی و محیطی نیز بر سلامتی صدای معلمان تأثیر میگذارند. بازیگران اغلب در طول دوره های عفونت تنفسی و آسیبهای صوتی از صدای خود بهطور گسترده استفاده میکنند. سخنرانان نیز تحت فشار صوتی بالایی هستند. اثرات نامشخص است و تفاوت فردی زیادی وجود دارد. عوامل خطر متعددی از جمله ریفلاکس، آلرژیها، داروها، کمآبی، سیگار کشیدن و داد و فریاد وجود دارد. اما یافته های معتبر علمی در مورد تأثیر آنها برای صدای حرفهای کم است.
تحقیقات نشان میدهد نه تنها آموزش بهداشت صوتی به تنهایی عادات صوتی یا تغییرات خود ادراکی صدا را بهبود نمیبخشد، بلکه برای درمان نیز بهداشت صوتی به تنهایی سود اندکی دارد. به عنوان بخشی از یک برنامه جامع، برخی مولفهها مانند هیدراته کردن و حفظ صدا نتایج را بهبود میبخشند. با این حال، دوز و مدت بهینه نامشخص است.
در مجموع، بهداشت صوتی نباید به تنهایی بلکه در ترکیب با سایر رویکردها در درمان استفاده شود. شواهد کافی برای حمایت از این تکنیک برای پیشگیری از اختلالات صوتی وجود ندارد، اگرچه مفاهیم احتمالاً به سلامتی صدا کمک میکنند. برنامههای شخصیسازی شده و پایبندی بهتر ممکن است نتایج را بهینه کند. تحقیق بیشتر در مورد مؤلفههای خاص مانند هیدراتاسیون، آموزش صوت و دز برای نشان دادن اثربخشی ضروری است. با این حال، بهداشت صوتی همچنان یک رویکرد گسترده توصیه شده برای سلامت صدا در استفادهکنندگان حرفهای صدا است.
برای مطالعه بیشتر اینجا کلیک کنید.